slideshow 1 slideshow 2 slideshow 3 slideshow 4 slideshow 5 slideshow 6 slideshow 7 slideshow 8 slideshow 9

Από ένα σοφό Μουνταδιανό

Κάποτε, πριν πάρα πολλά χρόνια, εκατόν πενήντα, περισσότερα; Λιγότερα;
 
Τότε που οι άνθρωποι ήταν άνθρωποι κι έφτιαχναν ανθρώπινες κοινωνίες. Τότε επικοινωνούσε ο ένας με τον άλλο. Κέντρο της ζωής τους ήταν η εκκλησιά τους και το πανηγύρι της ήταν η έκφραση της πραγματικής τους ζωής.
 
Εκείνα τα χρόνια στηριζόταν ο ένας πάνω στον άλλο, Υπήρχαν βέβαια διαφωνίες κι έχθρες αλλά στα δύσκολα όλοι γίνονταν ένα. Η ζωή τους είχε κέντρο της την Εκκλησία και συνέχειά της, όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού βίου.
Τότε λοιπόν, αποφάσισαν οι πατριώτες μας οι Ντηνιακοί, να αρχίσουν να μεταδίδουν το αναστάσιμο μήνυμα μέσω του καθενός εξωκλησιού σ’ όλα τα σημεία του νησιού, προς όλα τα σημεία του ορίζοντα.
 
Δε θα μπορούσε να λείψει ο Μουντάδος από αυτό το πανηγύρι. Όμως οι Μουνταδιανοί ήταν φημισμένοι για τη σοφία τους γι’ αυτό άλλωστε ακόμη και τώρα λέγονται σοφοί Μουνταδιανοί.

Έτσι λοιπόν μετά από κάποια αναστάσιμη Θεία Λειτουργία κι ενώ η χαρά και η ευτυχία ήταν φανερές, κάποιος ρωτάει τον διπλανό του (ας πούμε τον μπάρμπα Ραφιό ή τον Γιακουμή ή όπως κι αν τον έλεγαν…)
 
-Πώς τα περνάς; Τι κάνεις;
 
Κι εκείνος απάντησε με φυσικότητα απλά αλλά και άμεσα. Μα ραντίζω Κι έκανε και τη χαρακτηριστική κίνηση του εσωτερικού ραντίσματος. Το πήρε ο ένας με τον άλλο, το ένα στόμα με το άλλο, το ένα ρακοπότηρο και κρασοπότηρο με το άλλο.

Χάθηκε η ερώτηση κι έμεινε η απάντηση. Μαραντίζω και η ενέργεια και το έθιμο Μαράντισμα.
 
Εμείς οι νεότεροι που είμαστε από την ίδια ρίζα με τους παλιούς, έτσι καταλαβαίνουμε την έννοια της λέξης. Σωστό; Λάθος; Γιατί όχι σωστό, αφού το (μα)ράντισμα ισχύει ακόμα. Το ζούμε ακόμη και εδώ στην Αθήνα τα τελευταία 40 χρόνια. Κι ακόμη πιο έντονα το ζήσαμε φέτος εκεί ψηλά στον Υμηττό, μετά το τέλος της αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας στην Ιερά Μονή Αστερίου που είναι μετόχι της Ιεράς Μονής Πετράκη. Η εν λόγω Ιερά Μονή μας την παραχωρεί τα τελευταία 4 χρόνια και την ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό. Μας βοηθάει να μπολιάσουμε σ’ αυτό το πασχάλιο έθιμό μας και τις νεότερες γενιές.
 

Καλή αντάμωση και του χρόνου στο μα-ράντισμά μας.