slideshow 1 slideshow 2 slideshow 3 slideshow 4 slideshow 5 slideshow 6 slideshow 7 slideshow 8 slideshow 9
Η μονή Αστερίου ή Ταξιαρχών βρίσκεται βορειοανατολικά της Μονής Καισαριανής, σε υψόμετρο 545μ. Η μονή είναι εγγεγραμμένος σταυροειδής ναός με τρούλο. Σωζόμενη επιγραφή μας πληροφορεί ότι είχε διατελέσει «Πατριαρχικόν Σταυροπήγιον».
 
Τόσο οι συνθήκες όσο και η χρονολογία ίδρυσης της μονής είναι άγνωστες. Κατά μία εκδοχή, το όνομά της συνδέεται με τον όσιο Λουκά τον Στειριώτη ή Αστεριώτη, τον ιδρυτή της ομώνυμης Βοιωτικής μονής ο οποίος διέμεινε για κάποιο χρόνο στην Αθήνα, πιθανότατα στην εν λόγω μονή. Αν η εκδοχή αυτή αληθεύει, τότε η ίδρυση της μονής Αστερίου πρέπει να αναχθεί σε χρόνους πριν το έτος 1000. Κατά μία άλλη εκδοχή η ονομασία της οφείλεται στον κτήτορα της μονής Επίσκοπο Αστέριο.
 
 
Κατά ορισμένους μελετητές, η μονή Αστερίου κτίστηκε στη θέση του αρχαίου διδασκαλείου του Διόδωρου. Ήκμασε κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας και επί Ενετών. Είχε σπουδαία βιβλιοθήκη που μεταφέρθηκε το 1687, στη Μονή Σαλαμίνας από τους καταφεύγοντες εκεί μοναχούς, λόγω της επιδρομής του Βενετού Μοροζίνι. Κατά την Επανάσταση μεταφέρθηκε στην Ακρόπολη. Έκτοτε δεν υπάρχουν περαιτέρω πληροφορίες γι’ αυτήν.
 
Σύμφωνα με την άγνωστη συγγραφέα της «Ιστορίας της Μ.Πετράκη» ο ναός φέρει εσωτερικώς τοιχογραφίες του ΙΣΤ αιώνα της ανατολικής μοναστικής τεχνοτροπίας. Στον χώρο της μονής υπάρχουν η Τράπεζα η οποία εντός της κόγχης φέρει τοιχογραφία της «Παναγίας της Πλατυτέρας», η Εστία (=μαγειρείο) υπολείμματα πιθανά παλαιάς τραπέζης και ο Καμαροσκέπαστος πυλώνας της εισόδου που αποκαλείται «διαβατικόν».
 
Το Μοναστηράκι αυτό έχει ανατεθεί από την Ι. Αρχιεπισκοπή στη λειτουργική μέριμνα της Μονής Πετράκη (τηλ.721 24 02 & 723 61 83)  και ήταν μάλιστα, επανδρωμένο με μοναχούς της μέχρι το 1960. Σήμερα λειτουργείται σε αραιά διαστήματα, ιδίως από Άνοιξη έως Φθινόπωρο, που ο καιρός είναι ήπιος. Παράλληλα, και εποπτεύεται από την 1η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων (Πολυγνώτου 2 τηλ. 321 35 71 & 321 72 32).
 
Είναι αφιερωμένο, όπως η Μονή Πετράκη, στους Παμμεγίστους Ταξιάρχες Μιχαήλ και Γαβριήλ. Οι εσωτερικές επιφάνειες του Ναού φέρουν τοιχογραφίες του 16ου αι. μολονότι μια μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε μεγάλο μέρος από αυτές, όπως κατέστρεψε και τα ξύλινα δοκάρια, που «έδεναν» το ύψος του κτίσματος.
 
Στα μοναστήρια που σώζονται ως σήμερα διάσπαρτα στις πλαγιές του Υμηττού, υπάρχουν εντοιχισμένα μάρμαρα από ανάγλυφα ή επιτύμβιες στήλες, κομμάτια από κίονες και βάθρα, ενώ στα θεμέλιά τους διακρίνονται όπως προαναφέραμε τα ίχνη από παλαιοχριστιανικές βασιλικές και αρχαίους ναούς. Βρίσκονται εκεί όπου από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, ασκητές και μοναχοί ζήτησαν ευλαβικά άσυλο.
 
Η γύρω περιοχή είναι προστατευόμενη για τη φυσική ομορφιά της (Οικολογικό Πάρκο), αφού η Φιλοδασική Εταιρία, από το 1945 ακόμη, φύτεψε πάνω από 3.000.000 δενδρύλλια σε έκταση 6.000 στρεμμάτων, και ονομάζεται «Αισθητικό Δάσος Καισαριανής». Πάνω από το Αναψυκτήριο της «Καλοπούλας» υπάρχει αναθηματική στήλη προς τιμήν της Προέδρου της Φιλοδασικής Καίτης Κυριαζή-Αργυροπούλου (ο σύζυγός της Αλέξανδρος Γάτος-Αργυρόπουλος ήταν Πρέσβης), που ήταν η επικεφαλής αυτής της αναδάσωσης.
 
Τα αισθήματα δέους και γαλήνης μέσα σ’αυτόν τον ειδυλλιακό και συνάμα κατανυκτικό χώρο, μας εμπνέουν στο να διατηρούμε το Μνημείο και όλο το φυσικό περιβάλλον στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.
 
Η ευλογία και προστασία των Αρχαγγέλων ας είναι πάντα μαζί μας.