slideshow 1 slideshow 2 slideshow 3 slideshow 4 slideshow 5 slideshow 6 slideshow 7 slideshow 8 slideshow 9

Κε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Μουνταδιανοί
 
 
Εύχομαι να έχουμε Χρονιά καλή με Υγεία ψυχική και Σωματική, ενότητα με ισορροπία και αληθινές επιτυχίες,
Σήμερα είναι ιδιαίτερη ημέρα για μένα και την σύζυγο μου, διότι έχουμε την τιμή, όπως σας κάνουμε κοινωνούς της επιθυμίας μας αν όχι και της απόφασης μας. Το ΑΡΧΕΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΛΑΜΠΑΚΗ, (ΑΟΛ), του οποίου είμαι ο Ιδιοκτήτης να αποτελέσει το έναυσμα το Μουντάδο να δει και τον Χειμώνα κόσμο, ιδίως παιδιά και νέους.
 
Πριν όμως πω, το πώς σκεπτόμαστε να γίνει αυτό, ας πούμε τι είναι και τι κάνει αυτό Το ΑΡΧΕΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΛΑΜΠΑΚΗ, (ΑΟΛ).
 
Το ΑΟΛ έχει στην κυριότητα του, το πρωτογενές υλικό των 3 αδελφών Λαμπάκη, ( για τους οποίους ο Σύλλογος μερίμνησε να εκδώσει ένα πλήρες και σαφές πληροφοριών / μαρτυρία, βιβλίο αποτέλεσμα της αξιέπαινης εργασία τους κ. Στέφανου Δελατόλα), κατόπιν παραγγελίας & με χορηγίας του Συλλόγου των Μουνταδιανών και την συμπαράσταση του τότε πρόεδρου και τώρα επίτιμου του εξαίρετου κου Στέφανου Γιαγιά… Το ΑΟΛ λοιπόν εκτός του ότι διαφυλάττει, συντηρεί και διαχειρίζεται το Αρχείο, μεριμνά για την αξιοποίηση του.
 
Πώς το αξιοποιεί Και τι κάνει;
 
Μέχρις στιγμής δραστηριοποιείται σε επίπεδο επιστημονικό. Προστρέχουν στο Αρχείο κυρίως βυζαντινολόγοι για να αντλήσουν πληροφορίες. Επίσης συνεργάζεται και σε επίπεδο επιστημονικό, και σε επίπεδο εκθέσεων με την Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία (ΧΑΕ), και το Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο ( ΒΧΜ), με συμμετοχή στις εκθέσεις στο Μπενάκειο και στην Εθνική Πινακοθήκη και σε επίπεδο έρευνας με το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επίσης υλικό του παρουσιάζεται και σε πολλές εκδόσεις βιβλίων.
 
Μέσω της ιστοσελίδας του, είναι πλέον προσιτό εκτός από τους βυζαντινολόγους, και σε όσους ενδιαφέρονται για την ζωγραφική ή την φωτογραφία. Τώρα είμαστε στο στάδιο της σταδιακής ενημέρωσης και του εμπλουτισμού του με συμπληρωματικά κειμήλια. Αυτά είναι εν ολίγοις το τι κάνει τώρα.
 
Όμως, αυτό δεν μας αρκεί, διότι η παράδοση της οικογένειας είναι ανθρωποκεντρική. Δηλαδή την πρώτη έχει θέση ο άνθρωπος.
Για να σας ενημερώσω για αυτή την θέση της οικογένειας σας λέω τα εξής:
 
Κατά αρχάς :
 
Ο βυζαντινολόγος, ο Γεώργιος, ιδρύει την Χριστιανική Αρχαιολογική. Εταιρεία (ΧΑΕ) το 1884 μαζί και το μουσείο το Χριστιανικό, με σκοπό τι;
«να πληροφορηθεί ο σύγχρονος ¨Έλληνας ότι ο Βυζαντινός είναι και αυτός Έλλην και είναι η συνέχεια του αρχαίου Έλληνα».
 
Το επιχείρημά του:
Έλλην αυτός που κατασκεύασε τον Παρθενώνα ( ναός αφιερωμένος στην θεά Αθηνά, την θεά της Σοφίας), Έλλην και αυτός που κατασκεύασε την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη ( ναός αφιερωμένος στην Σοφία του Θεού).
Μόνο ο Έλλην μέχρι σήμερα έχει δοξάσει την Σοφία του Θεού με ναό και κυρίως μητροπολιτικό.
 
Αρχίζει λοιπόν και συλλέγει τα χρηστικά αντικείμενα των πρώτων χριστιανών.
Έτσι βλέπει κανείς, ότι αυτά είναι τα ίδια με αυτά που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι πρόγονοι μας. Δεν σταματά όμως εκεί. Συνεχίζει να συλλέγει εικόνες, επιγραφές, άμφια και οτιδήποτε άλλο δείχνει την ιστορία του Χριστιανισμού. Συγχρόνως καταγράφει μνημεία, τα οποία εκτός από τεκμηρίωση και τα φωτογραφίζει. Όλα δε αυτά ΑΜΕΣΩΣ τα καταθέτει στο ήδη ιδρυθέν Χριστιανικό Μουσείο. Δεν τα συλλέγει σε προσωπική συλλογή και κατόπιν να τα δωρίσει που δει, με ίσως κάποια ανταλλάγματα. Για το λόγω αυτό εμείς στην οικογένεια τον θεωρούμε ΕΥΕΡΓΕΤΗ.
 
Το όραμα του είναι να εκτεθούν δίχως χρονοτριβή για να πληροφορηθεί ο Έλλην πολίτης αφενός την συνέχεια του & αφετέρου να αρχίσει να προσεγγίζει την θρησκευτική του ιστορία μέσω των κειμηλίων.
 
Να μην ξεχνάμε ότι είμαστε στο τέλος του 19ου αιώνα, έχουν περάσει περίπου 50 χρόνια, από την ανακήρυξη του ελληνικού κράτους, και ο πνευματικός κόσμος της τότε Ελλάδος έχει το δίλλημα, το πώς θα πρέπει να κατανοούν οι σύγχρονοι το παρελθόν. Με βάση το πώς κατανοεί ο σύγχρονος το παρελθόν του ή το πώς αυτοί που το εβίωσαν, το έζησαν.
 
Η πρώτη έκθεση με τα κειμήλια εγκαινιάζεται το 1890 στην Αθήνα, στην εκκλησία του Αη Γιώργη του Καρύτση, με την οποία τεκμηριώνεται κατ αρχήν η θεωρία του για την συνέχεια του Έλληνα.
 
Συνεχίζοντας την συλλογή των κειμηλίων μέχρι το θάνατο του το 1914, έχει συγκεντρώσει περίπου 10.000 κειμήλια τα οποία αποτέλεσαν τον πρόδρομο του σημερινού Βυζαντινού & Χριστιανικού Μουσείου.
 
Συχνά επισκεπτότανε την Τήνο για κήρυγμα από την εποχή που ήτανε μαθητής στην Ριζάρειο και αργότερα στην Θεολογική στο Πανεπιστήμιο, όπου σπουδάζει με υποτροφία του Ιερού Ιδρύματος της Παναγίας της Τήνου. Δεν επισκέφτηκε τη Τήνο μόνο το διάστημα που έκανε την μετεκπαίδευση του στην Γερμανία με υποτροφία του Ναυάρχου Κανάρη. Συνέχισε το κήρυγμα και αργότερα όταν επέστρεψε στην Ελλάδα και έγινε και ιδιαίτερος γραμματέας της βασίλισσας Όλγας, με πεδίο ευθύνης το φιλανθρωπικό έργο της βασίλισσα και αργότερα και σε άλλους τομείς . Παράλληλα φροντίζει το Μουντάδο, μεσολαβώντας για την κατασκευή νεκροταφείου στο χωριό. Στην Αθήνα οργανώνει συσσίτια για τους απόρους και ασχολείται εξ ίδιων σε φιλανθρωπικό έργο.
 
Έχει πολύ ενδιαφέρον το ότι έχει μάθει την φωτογραφική τέχνη, από τον αδελφό του, τον Γιάγκο, την οποία χρησιμοποιεί κατά τις επισκέψεις του στους βυζαντινούς χώρους. Φωτογραφίζει τους χώρους αυτούς έχοντας ΠΑΝΤΟΤΕ εκτός από το μνημείο και την παρουσία του «ανθρώπου»!. Δηλαδή σκηνοθετεί το πλάνο! Δείγμα και αυτό της ανθρωποκεντρικής θέσεως της οικογένειας, διότι αυτή την θέση σας παρουσιάζω τώρα.
 
Ο έτερος αδελφός, ο Εμμανουήλ, ζωγράφος, ο οποίος με την συμπαράσταση του θείου του, Μουνταδιανού Γιαννάκη Πλατή, εγγράφτηκε στο Σχολείο Τεχνών, τον πρόδρομο της σημερινής Σχολής Καλών Τεχνών, όπου σπούδασε ζωγραφική. Στη συνέχεια σπούδασε στην περίφημη, για τότε σχολή του Μονάχου, με δάσκαλο τον Νικόλαο Γύζη. Το έργο του Μανώλη είναι κυρίως στην αγιογραφία εκκλησιών. Ασχολείται και αυτός με τον χώρο, όπου ο άνθρωπος εκφράζει την λατρευτική του αφοσίωση προς τον Θεό. Τα περισσότερα θέματα στους λίγους πίνακες που έχει κάνει αφορούν προσωπογραφίες. Λίγα είναι τα θέματα με τοπία, νεκρή φύση, ή άλλα θέματα.
 
Ο τρίτος αδελφός που ήτανε και ο πρώτος τη τάξει, είναι ο Ιωάννης ή Γιάγκος, φωτογράφος. Τα θέματά του απεικόνιζαν την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Στο Αρχείο υπάρχουν ελάχιστες φωτογραφίες του. Όμως έχει διασωθεί το μοναδικό μέχρι σήμερα άλμπουμ των Ολυμπιακών αγώνων του 1896, μια συλλογή από 35 φωτογραφίες, στις οποίες παρουσιάζει τον αθλητή την ώρα του αγώνα μαζί με τους συναθλητές του και τον κόσμο. Πότε μόνο του, διότι βλέπει τους αγώνες ως κοινωνικό γεγονός.
 
Επίσης
• Για πρώτη φορά παρουσιάζεται στην ελληνική φωτογραφία αυτό που μέχρι τώρα λέγαμε φωτορεπορτάζ ( διότι τώρα με τις ψηφιακές έχει παραγκωνισθεί), και
• Το μαντάζ , όπου έχοντας φωτογραφίσει την βασιλική οικογένεια με μερικούς από τους ολυμπιονίκες, συνέχεια απομονώνει από την φωτογραφία την βασιλική οικογένεια και την παρουσιάζει σε ξεχωριστή φωτογραφία.
 
Μετά από την σύντομη αυτή παρουσίαση του Αρχείου ερχόμαστε στο τι & πώς σκεπτόμαστε να πραγματοποιηθεί η επιθυμία μας, δηλαδή να δει το ΜΟΥΝΤΑΔΟ και τον χειμώνα κόσμο.
 
Με προίκα λοιπόν αυτό το Αρχείο και κυρίως αυτή την τοποθέτηση ζωής της οικογένειας μας, δηλαδή την ανθρωποκεντρική, επιθυμώ να αξιοποιηθεί το Αρχείο, από αυτή την σκοπιά αφενός και αφετέρου για να τιμήσω το Μουντάδο την γενέτειρα τους.
 
Το ερώτημα που θέτω είναι:
 
Πώς μπορούμε να προσεγγίσουμε το χωριό που τώρα ρημάζει, με αυτό το υλικό που έχει το Αρχείο, ώστε αφενός αυτοί που μένουν να αρχίσουν να είναι ευχαριστημένοι στο χωριό και το Χειμώνα!, και αφετέρου όσοι νέοι δεν έχουν φύγει να βρουν λύση στην επιβίωση τους, να μείνουν, και να προσελκύσουν και άλλους νέους να επαναπατριστούν. Το να γίνει ένα ακόμα μουσείο στην Τήνο, το 12δεκάτο αν δεν κάνω λάθος δεν απαντά στο ερώτημα μου. Το καλοκαίρι είναι καλά. Ο χειμώνας είναι το θέμα ή καλλίτερα η σχολική περίοδος!
 
Έτσι, στην αρχή είπα ότι το ερώτημα είναι:
 
Τι μπορεί να γίνει, ώστε το Μουντάδο να βλέπει και τον Χειμώνα κόσμο:
 
Η ερώτηση αυτή μας οδήγησε στην επόμενη:
 
Τι μπορεί να κινητοποίηση τον νέο ώστε να έρθει στο Μουντάδο;
 
Η ύπαρξη ενός πολιτιστικού χώρου, ενός κέντρου γνώσης με κέρδος βιωματικό και άμεσο και εμπειρίας
 
Και τι εννοούμε βιωματικό κέρδος.
 
Εννοούμε, να υπάρξει ένας τρόπος προσέγγισης της γνώσης, που προσφέρει το Αρχείο, στους νέους και στους μαθητές, διαφορετικό από αυτό που προσφέρει τώρα μια βιβλιοθήκη. Ας πούμε να ενθαρρυνθεί το ενδιαφέρον τους και η προσοχή τους, ώστε να δημιουργηθεί ή καλλίτερα να αναζωπυρωθεί το κίνητρο τους για μάθηση και δημιουργικότητα, με τον προσωπικό του τρόπο ο καθένας. Οπωσδήποτε ερευνώντας το Αρχείο, θα αντλήσουν την πληροφορία, το πόσο σημαντικό είναι στη ζωή αυτό που λέμε ΟΡΑΜΑ, διότι το να κάνεις αυτό που κάνανε αυτά τα 3 αδέλφια, δεν μπορούν να γίνουν χωρίς την ύπαρξη ΟΡΑΜΑΤΟΣ. Αυτό μόνο να επιτύχουμε, έχουμε κερδίσει το στοίχημα.
 
Ποιοι θα είναι οι επισκέπτες;
 
Βλέπω να αποταθούμε πρώτα στα σχολεία του νησιού. Να κατακτήσουμε το ενδιαφέρον τους, όπου ο μαθητής θα ανακαλύψει την ζωή μέσα από την δημιουργική ζωή αυτών των 3 ανθρώπων, θα συνδέσει το πρόσωπο με τον τόπο, θα ακούσει και θα μάθει άλλο τρόπο προσέγγισης της ζωής, ώστε να αναζωπυρωθεί το κίνητρο των παιδιών για μάθηση με ένα διαφορετικό, προσωπικό τρόπο.
 
Συνοψίζοντας, με δεδομένο ότι η αξιοποίηση του αρχείου σε επιστημονικό επίπεδο ήδη υπάρχει και τρέχει, και μάλιστα η επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας ( www.aol.org.gr ) του αρχείου είναι περίπου 200 άτομα τον μήνα, και αναμένεται να αυξηθεί όταν αναρτηθούν όλα τα κειμήλια.
 
Ο νέος, το παιδί τι μπορεί να πάρει από αυτό το Αρχείο, ώστε και στο χωριό να μείνει και να το έχει εφόδιο στη ζωή του;
 
Είμαστε 4 πυλώνες: Οι Μουνταδιανοί, η τοπική Αυτοδιοίκηση, ο Σύνδεσμος των Μουνταδιανών και το Αρχείο Οικογένειας Λαμπάκη. Αν συμφωνήσουμε να συνεργαστούμε αρμονικά και δημιουργικά, μπορούμε να ξεκινήσουμε την προσέγγιση του θέματος. Αυτή την βάση θέτω ως προϋπόθεση αξιοποίησης του Αρχείου στο Μουντάδο, ένα χωρίο, ορεινό, έρημο, ακριτικό, θα έλεγα.
 
Θεωρώ ότι γενικώς το χωρίο είναι το πρωτογενές κύτταρο του ελληνικού πολιτισμού, και στο Μουντάδο αυτή την στιγμή ζει μια μόνο οικογένεια η οικογένεια του Αλβέρτη. Νέοι άνθρωποι, που πρέπει να υποστηριχθούν όχι μόνο για την απόφαση τους να μείνουν με τα παιδιά τους στο Μουντάδο , αλλά και να πάρουν την δύναμη, σωματική και ψυχική, να υποδεχθούν και να αξιοποιήσουν το μέλλον και το δικό τους και των παιδιών τους, και να μην μετανιώσουν για την επιλογή τους.
 
Αυτή η οικογένεια θα φέρει στο Μουντάδο, τον κόσμο.
 
 
Σας ευχαριστώ που με ακούσατε!.